Review BRX & NLRX Arendonk
BRX Belgian Rallycross Championship
Vanalken, Maeyninckx, Strackx en Pauwels naar winst op Glosso
Met een super overvol deelnemersveld werd de derde manche van in totaal negen wedstrijden afgewerkt. Een deelnemers veld om u tegen te zeggen. Al zaten daar natuurlijk ook de Nederlandse rallycross piloten voor iets tussen. Zij kwamen immers de grens over om mee te dingen voor hun kampioenschap. Gelukkig werd één reeks al op zaterdag afgewerkt. De keerzijde van de medaille is dan weer dat die verreden werd in natte omstandigheden. Niet meteen ideaal want de tijden op de chronometer duiken dan meteen naar beneden. Maar wel verrassende winnaars die op zondagavond mochten staan pronken met hun behaalde trofee en de nodige punten.
Vanalken opnieuw in RX3
Moet het nog worden aangehaald dat er dit jaar geen maat staat op Nick Vanalken (Volkswagen Polo). De Zutendaalnaar kreeg in de reeksen concurrentie van Yves Teelen (Peugeot 208). Teelen had immers nog iets goed te maken daar het voor hem de eerste confrontatie op de Arendonkse omloop was dit seizoen. Niet meteen zijn meest geliefkoosde circuit. De Glosso omloop is immers technisch met de vele bochten. Maar de snelheid mocht er nu voor de rijder uit Lanklaar aardig zijn. Ook Davy Van Den Branden (Citroën DS3) was terug van de partij. Al liet hij pas op donderdag avond zijn aanwezigheid op de deelnemerslijst noteren. Van Den Branden was éénmaal de snelste in de reeksen. Daarna kwam Vanalken aardig in het potje roeren. De RX3 rijders moesten helaas wel gedurende het hele weekend hun reeksen afwerken samen met hun Supernationals- collega’s. Geen erg zou je denken. Al werd het wel bij momenten aardig druk. Het was uiteindelijk Vanalken die in de finale het laken naar zich toe trok. Even kreeg de Volkswagen piloot het behoorlijk druk daar Van Den Branden zich aardig kwam aanbieden voor een eventuele zege. En ook Teelen kwam de druk nog opvoeren. Vanalken ging uiteindelijk als snelste over de meet gevolgd door Van Den Branden en Yves Teelen.
Strackx eindelijk nog eens als snelste.
Het was al even geleden dat Joël Strackx (Honda Civic) hier nog eens aan de feestdis mocht aanschuiven. Met twaalf deelnemers in de Supernational min 2000 reeks werd er aardig gestreden voor een uiteindelijke podiumplaats. Al was het Bob Wilms (Opel Corsa), verleden jaar nog triomferend in het regionaal VAS kampioenschap, die op zaterdag de toon wist te zetten. Daarna kwam de snelste tijd tot tweemaal uit onverwachte hoek. Zoë Volders, verleden jaar nog onderweg in het RST kampioenschap, reed eerst nog wat rondjes op het afgehuurde circuit om een beetje voeling te krijgen met haar nieuwe bolide, een Ford Fiesta uit de renstal van Patrick Mertens. Vervolgens ging de krukas vroegtijdig stuk. De inderhaast opgehaalde Volvo C30 van haar vader Steve, aan de slag in de Supernationals plus 2000cc reeks, bleek de juiste keuze te zijn. De nog maar negentien jaar jonge Zoë liet iedereen achter zich. En gaf duidelijk te kennen dat ze nog niet klaar was met enkel wat snelle tijden. Na de halve finales was het uiteindelijk Joël Strackx die iedereen op sleeptouw nam na een snelle start van Kimi Vermeulen (Ford Sierra). Ook Wouter Nijssen (Opel Corsa) zat meteen mee vooraan. Na het beurtelings passeren langsheen de jokerronde bleek Strackx over de beste papieren te beschikken voor Nijssen die net als bij de vorige confrontatie opnieuw op het podium mocht stappen. Bob Wilms mocht na een woelige finale als derde mee op het ere trapje.
Maeyninckx voor het eerst dit seizoen.
Het hing al een tijdje in de lucht. En ook nu weerklonk de vraag of dat Yorick Maeyninckx (Volvo 242) “ The Mean Machine “ als eerste over eindmeet mocht laten rijden bij de Supernationals plus 2000cc. De eerste reeks was geen makkelijke opdracht. In natte omstandigheden en een cardanbreuk waren dan toch net voldoende om de snelste chrono te laten waarnemen. Kristof Bex (Volvo S40) nam de overige reeksen voor zijn rekening. Maar liefst drie halve finales waren er nodig om uiteindelijk de A – finale aan te vatten. Maeyninckx nam de beste troeven in handen. Maar ook Kristof Bex trapte aardig mee. Samen gaven Bex en Maeyninckx de toon aan. Maar ook Steve Volders (BMW M3) was goed gevolgd en liet tot dan nog niet in zijn kaarten kijken. Volders ging in de laatste ronde even van het gaspedaal en dook in een klein gaatje langsheen Bex. Bex op zijn beurt ging dan weer net iets te ver de curbstones opzoeken. Verslikte zich en zag Steve Volders naar het zilver rijden. In de verte was Yorick Maeyninckx reeds als snelste over de meet gegaan. Arianne Vanlommel ( Volvo 242) mocht als derde mee op het podium stappen.
Pauwels terug aan het woord in XC Senior.
Door een net iets te drukke agenda als officiële rijder bij Aston Martin bleef Kobe Pauwels (Ligier XC04) tijdens de vorige confrontatie afwezig. En Kyandro Van De Vivere (Life Live TN11) tekende niet aanwezig. Voor de derde afspraak op de kalender stonden beiden terug aan de aftrap. Pauwels nam drie maal in de reeksen de snelste tijd voor zich. Van De Vivere zat in het goede ritme en volgde op kleine afstand. Na de halve finales gaven Pauwels en Van De Vivere duidelijk de toon aan door als snelsten uit de startblokken te komen. Van De Vivere nam zelfs even de leiding over en reed op kleine afstand van Pauwels. Een duidelijk aantoonbare jokerstrategie bleek aan de basis te liggen om opnieuw het woord te laten aan Kobe Pauwels. De rijder uit Leopoldsburg nam opnieuw de draad op. Van De Vivere beging nog een foutje maar zette de scheve schaats meteen recht met het zilver. Nick Kooremans (LifeLive TN11) kreeg het brons.
Pim Klaasen het snelst bij XC Junior.
Pim Klaasen (Peters Crosskart) bleek de snelste te zijn in de XC Junior reeks. Al kreeg hij toch aardig weerwerk van Lois Ramakers (Camotos Rapace). Ook Tom Devleeschauwer (LifeLive TN11) kwam zich in de finale even toonbaar maken. Doch bleek Klaassen het best overeind te blijven. Lois Ramakers kreeg het zilver voor Sferre Grauwels (Speedcar Wonder) die ook nu weer mee op het podium mocht stappen. Het brons was voor hem.
Opnieuw Martin Boesmans bij Mini Buggy U9
Ook nu stond er net als tijdens de vorige confrontatie geen maat op de piepjonge Martin Boesmans (Spies Mini Buggy). Met drie snelle tijden bleef hij het hele weekend aan het woord met uiteindelijk de beste plaats op het podium. Babtyste Havenne (Semog Mini Buggy) en Leo De Vleeschauwer (JVDC Mini Buggy) verdeelden de overige plaatsten.
Damsin uiteindelijk bij Mini Buggy U12.
Het was Yenz Leysen (JVDC Mini Buggy) die in de reeksen het snelst bezig was geweest.
In de finale bleek Jules Damsin (Spies Mini Buggy) plots de beste troeven in handen te hebben. Yenz Leysen ging hard op de trappers staan en bleef aardig vooraan meedraaien. Damsin gaf uiteindelijk de toon aan en ging als eerste onder het zwart – wit geblokt door. Leysen kreeg het zilver voor Lex Verbelen (Verbelen Racing mini Buggy).
Baquet bij KC Open.
Miguel Baquet (Speedcar Wonder) reed in de reeksen tot tweemaal naar de snelste tijd. Dirk Van Vlasselaer (Peters Crosskart) mocht ook één reeks triomferen. Uiteindelijke bleek Miguel Baquet in de finale de snelste te zijn voor Dirk Van Vlasselaer. Van Vlasselaer volgde in tweede stelling voor Jens Truyens (Peters Crosskart).
Versluys na koprol Van Eycken in SuperBuggy.
Er stond in de reeksen geen maat op Mark Van Eycken (Spies Buggy 1600). Van Eycken, inmiddels tweemaal aan het feest geweest, gaf ook nu weer aan dat het hard zou gaan. Tijdens de eerste reeks op zaterdag bleek ook Bjorn Versluys (GRR SuperBuggy) in het goede ritme te zitten. Echter ging Versluys de limieten opzoeken waardoor een hard contact met het decor onherroepelijk bleek te zijn. Even leek het dat Versluys een kruis mocht gaan maken over verder ambities. De Oostvlaming verbeet de pijn (gekneusde pols) en ging aardig te keer in de finale. Doch bleek Van Eycken opnieuw klaar voor een nieuwe overwinning. Helaas legde Van Eycken de wagen hard op het dak en mocht vroegtijdig inpakken. Na de herstart bleek Versluys aan het woord te zijn en reed alzo naar de overwinning voor Kenny Van Den Vonder (F & S Chassis SuperBuggy) en Glenn Sente (OS ED Hayabusa).
Jip Jacobs snelst bij RST’s.
Bij het twaalf koppige RST veld was Jip Jacobs het snelst onderweg geweest voor Kobe Melis. Daan Vanhacht mocht na een drukke A – finale mee op het podium stappen.
Vanlieshout voor Bröhl bij National 1800.
De Nederlandse rijders kwamen ook punten sprokkelen voor hun kampioenschap. In de National 1800 was Damian Vanlieshout (Citroën C2) het hele weekend snel onderweg geweest. In de finale reeks bleek ook nu geen maat te staan op hem. Finn Bröhl (Opel Corsa C) en Neel Lepelaars (Opel Corsa ) mochten het podium vervolledigen.
Senne Vanlommel in BMW RX Cup
Het was al even geleden dat we de BMW RX Cup, verleden jaar in het leven geroepen, in actie zagen. Met mondjes maat bleek er een vroegtijdig aan te komen. Voor de derde confrontatie op de Glosso omloop bleken zich plots vijf deelnemers aan te melden.
Sjouke Nobels bleek het snelst te zijn geweest tijdens de eerste reeks. Daarna stond er geen maat op Senne Vanlommel. Vanlommel liet in een vrij anonieme finale weten dat hij met voorsprong naar de zege reed. Rigo Verstrepen en Rume Antonissen mochten mee op het podium.
